Πέμπτη 21 Μαρτίου 2013

"ΚΑΙ λεβεντες ΚΑΙ χρεοκοπημενοι...."


(Αναδημοσιευω αρθρο του Νικου Μπιστη, απ' το protagon.gr. Το αναδημοσιευω ξεκαθαριζοντας οτι με βρισκει ΑΠΟΛΥΤΑ συμφωνη η κριτικη του προς τους οψιμους "ελληναραδες", αλλα οχι κι η μοιρολατρικη αποδοχη του ευρωπαϊκου σχεδιου περι Κυπρου. Ας πουμε οτι το συγκεκριμενο ζητημα παραειναι συνθετο για να εκφερω προσωπικη αποψη, προς ωρας...)





Και λεβέντες 

και χρεοκοπημένοι.






Ζούμε πάλι στιγμές Εθνικής έξαρσης. Η καρδιά, η ψυχή, η λεβεντιά , το φιλότιμο του ελληνισμού πάλλεται στην Κύπρο. Γιατί να μην είμαστε και εμείς σαν τους Κύπριους βουλευτές που άλλοι ψήφισαν περήφανα όχι και άλλοι – λιγότερο περήφανοι και ίσως περισσότερο υποψιασμένοι – απείχαν. Με αποτέλεσμα: ο Υπουργός Οικονομικών της Κύπρου να έχει εγκατασταθεί στην Μόσχα και να ψάχνει ματαίως κάπου 6 δις για να σωθούν οι καταθέσεις. Ο Υπουργός Εσωτερικών να ενημερώνει μέσω του Ελληνικού MEGA ( στην Κύπρο ήταν και αυτός αδιάλλακτος ) ότι δεν υπάρχει plan B γιατί απερρίφθη από την τρόικα και ότι δεν μπορούν να ανοίξουν οι τράπεζες. Όλοι συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι να θεωρούν μέχρι προχτές ((άγνωστο γιατί) δεδομένα τα 10 δις που οι διεθνείς τοκογλύφοι της ΕΕ και του ΔΝΤ οφείλουν να καταβάλουν. Όλοι οι εθνικά υπερήφανοι με το βροντερό Όχι  στους «δυτικούς» να μας παρουσιάζουν πληθώρα προτάσεων με κοινό παρονομαστή την μετατροπή της Κύπρου σε αποικία του Πούτιν που θέλει αέριο, θέλει βάσεις, θέλει πολλά τα οποία μια χώρα που θέλει να μείνει στην ΕΕ δεν μπορεί να του τα δώσει.. Η εκκλησία να ζητά την επιστροφή στην λίρα, ο Αρχιεπίσκοπος να «υποθηκεύει» την Μονή Κύκκου της οποίας προΐσταται ενδοεκκλησιακός του αντίπαλος,  το ΑΚΕΛ να συμπεριφέρεται σαν να μην έφερε ο Χριστόφιας την τρόικα και να ζητάει δημοψηφίσματα. Τι κρίμα που δεν ακούσαμε τον Τσίπρα, τον Μίκη, τον Γλέζο, τον Καμένο, το ΚΚΕ, την Χρυσή Αυγή ( δεν φταίω εγώ που λέει τα ίδια με τους παραπάνω και ας μην αρχίσει η κλάψα ότι τους ταυτίζουμε μαζί της) και να έχουμε προχωρήσει με λεβεντιά στην δική μας χρεοκοπία.

Μα η παγκόσμια οικονομία συγκλονίζεται από το βροντερό Όχι και η ΕΕ είναι στα πρόθυρα διάλυσης. . Μήπως δεν είναι έτσι;  Τα spread χτες : Ελλάδα 1049  - 17,00 . Πορτογαλία 461 -26,00 . Ισπανία 360 - 5,00. Ιταλία 325 - 9,00. ( Ισπανία και Ιταλία εντός αγορών). Το ευρώ ανέκαμψε στο 1,30 , το ίδιο και τα διεθνή χρηματιστήρια. Τι έγινε, χτυπήσαμε το χέρι μας,  βγάλαμε περίστροφον και μόνο ο Τσίπρας, ο Λιλίκας και τα κανάλια το κατάλαβαν ;


Μα ζητήσανε κούρεμα καταθέσεων των μικροκαταθετών για ποσά κάτω από 100.000 ευρώ. Για διαβάστε προσεκτικά την ανακοίνωση του Eurogroup: «Το Euro group εξακολουθεί να είναι της άποψης ότι οι μικροί καταθέτες θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο από τους μεγάλους και επιβεβαιώνει την σημασία της πλήρους εγγύησης των καταθέσεων κάτω των 100.000 ευρώ». Μήπως ήταν η Κυπριακή πλευρά που περιέλαβε τους μικροκαταθέτες για να μην ανέβει δυσανάλογα το ποσοστό του κουρέματος στους μεγαλοκαταθέτες ;( Ρώσοι ολιγάρχες, εκκλησία, Βρετανοί).


Μα γιατί τα βάζουν με την Κύπρο; Είναι ο μόνος φορολογικός παράδεισος; Η μόνη χώρα που υπάρχουν υποψίες (sic) για ξέπλυμα μαύρου χρήματος; Και το Λουξεμβούργο που έχει καταθέσεις 20 φορές πάνω από το ΑΕΠ; Ναι , με κάποιες μικρές διαφορές : α. Το Λουξεμβούργο είναι ιδρυτικό μέλος της Ένωσης Άνθρακα και Χάλυβα, δεν έχει χρέος και δεν ζητάει διάσωση. β Εδώ και κάποια χρόνια έχει υπογράψει πρωτόκολλα για τον έλεγχο του μαύρου χρήματος. Πιο χαρακτηριστική η συμμετοχή του μαζί με άλλες 33 χώρες στην FATF (Ειδική ομάδα Χρηματοοικονομικής Δράσης) το πιο σημαντικό όργανο διεθνούς συνεργασίας κατά του ξεπλύματος μαύρου χρήματος.  Δεν αγιάσανε στο Λουξεμβούργο – προφανώς αποτελεί κραυγαλέο πρόβλημα –  αλλά στριμώχτηκαν.


Περιμένοντας το plan b και κλείνοντας τα αυτιά μας στις πολεμικές κραυγές διαφόρων ανοήτων η επιτηδείων ας πούμε μερικές αλήθειες που έρχονται σε αντίθεση με τον βολικό και κατεστημένο εθνικό μύθο που θέλει την Κύπρο περίπου στο κέντρο του κόσμου, αιώνιο θύμα διεθνών συνομωσιών και ποτέ των δικών της σφαλμάτων.


Το κυπριακό πρόβλημα είναι ένα κουβάρι που μπλέκονται αυθεντικός ηρωισμός,  «λεβεντιά» εκ του ασφαλούς και πολιτική μυωπία στα όρια της τύφλωσης. Μια αλυσίδα σφαλμάτων και χαμένων ευκαιριών που στο τέλος κάθε κρίκου η νέα προσπάθεια άρχιζε από σαφώς χειρότερο σημείο εκκίνησης. Ο ηρωικός αγώνας της ΕΟΚΑ δεν έφερε την Ένωση αλλά τις συνθήκες Ζυρίχης – Λονδίνου και τις πρώτες απαιτήσεις των Τούρκων. Ο Μακάριος από το «νενικήκαμεν» που εκστόμισε επιστρέφοντας από το Λονδίνο, το 1963 κατήγγειλε τις συνθήκες και με την τροποποίηση των 13 σημείων που ζήτησε άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Οι «λεβεντιές» του Γρίβα και του Σαμψών έσπρωξαν τους Τουρκοκύπριους – που ορισμένοι κοντόφθαλμοι τους θέλανε πολίτες β κατηγορίας – στην αγκαλιά του Ντενκτάς και της Τουρκίας. Η κοινή συμβίωση σταμάτησε , οι Τουρκοκύπριοι περιορίστηκαν σε θυλάκες. Και πάλι οι κοντόφθαλμοι πανηγύριζαν χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι έτσι μπήκαν οι βάσεις της διχοτόμησης . Ήρθε το πραξικόπημα της χούντας με την ενεργό συμβολή και Κυπρίων και στρώσανε το έδαφος στον Αττίλα για την εισβολή και κατοχή. Μετά το 74 ο Μακάριος αποδέχθηκε την λύση διζωνικής δικοινοτικής  Ομοσπονδίας. Ο Ντενκτάς την υπονόμευε σταθερά όσο ήταν στην εξουσία αλλά και οι ελληνοκύπριοι εθνικιστές δεν πήγαιναν πίσω. Με τον Ντενκτας ηττημένο και τον Ερντογαν ασταθή στα πρώτα του βήματα, φτάσαμε κοντά σε λύση με το σχέδιο Αννάν. Την απέτρεψε ο Τάσσος Παπαδόπουλος με την ευγενή χορηγία του Δημήτρη Χριστόφια.


Η συνέχεια είναι γνωστή. Ουδείς συζητά πλέον για λύση του Κυπριακού, όλοι πλέον συζητούν για την οικονομική τραγωδία που απειλεί την μεγαλόνησο. Το Κυπριακό «λύθηκε» δια της μη λύσης. Και η Κύπρος κινδυνεύει με δεύτερη καταστροφή. Και πάλι κάποιοι ανεγκέφαλοι σε Ελλάδα και Κύπρο πανηγύριζαν προχθές για το βροντερό Όχι. Και διάφοροι αρματολοί στα κανάλια είχαν γυαλίσει τα καριοφίλια τους και μιλούσαν για την λεβεντιά που περισσεύει στους Κύπριους και σπανίζει στους ελλαδίτες. Όλα αυτά μέχρι σήμερα το μεσημέρι. Όταν συνειδητοποιήθηκε ότι όσο ο Τσάκας και οι εμίρηδες θα πάρουν τον Παναθηναϊκό άλλο τόσο οι Ρώσοι θα αναλάβουν το ελληνικό χρέος. Και ότι ο Πούτιν δηλώνει θυμωμένος και με τους Κύπριους και κλίνει την πόρτα του στον κ.Σαρρή.. Άρχισαν κάποιοι να καταλαβαίνουν ότι το γεωπολιτικό παιγνίδι στο οποίο υπολόγιζαν υπάρχει μεν αλλά είναι πολύ χοντρό( σχέσεις ΕΕ- Γερμανίας με Ρωσία πχ) και τους υπερβαίνει. Άκουσαν τους ευρωπαίους σοσιαλιστές, τους πράσινους και άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι στο συγκεκριμένο θέμα η Μέρκελ δεν είναι μόνη της. Πρακτικά μόνο ο Ζιρινόφσκυ τάχθηκε στο πλευρό της Κύπρου και δεν είναι ότι καλύτερο μπορούσε να μας τύχει.


Και από χτες το απόγευμα μαζεύτηκαν τα καριοφίλια και άρχισαν οι πιο προσεκτικές προσεγγίσεις . Και όλες οι πληροφορίες επιμένουν ότι επανέρχεται η πρόταση για κούρεμα σε ποσά πάνω των 100.000 με μικρότερο ίσως ποσοστό από αυτό που είχε κατ’ αρχήν συμφωνηθεί με παράλληλη προσπάθεια να εξασφαλιστεί άλλο 1,3 – 1,5 δις  από εσωτερικό  δανεισμό. Και οι ανταποκριτές μεταφέρουν ένα κλίμα περισυλλογής στον κόσμο , που δεν πρέπει να εξελιχθεί σε φόβο και πανικό. Όσο σέρνεται η κατάσταση αυτός ο κίνδυνος μεγαλώνει. Οι γνωστοί υπερπατριώτες προχθές είχαν τις 24 ώρες τους. Χάρηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ που νόμισε προς στιγμήν ότι θα εφαρμοστεί η πολιτική του στο κεφάλι των Κυπρίων. Τώρα είναι μια άλλη μέρα. Και όσοι δεν  μιζάρουμε στην «πληγωμένη υπερηφάνεια» και είμαστε οπαδοί της σοφής ρήσης του Ελευθερίου Βενιζέλου ότι δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια, μόνο εθνικά συμφέροντα, εμείς οι πραγματικοί φίλοι της Κύπρου  ελπίζουμε αυτή την φορά να βρεθεί ευρωπαϊκή λύση. Γιατί άλλη δεν υπάρχει.

Σάββατο 2 Φεβρουαρίου 2013

ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ- ανευ σχολίων

  

  Τηλεφώνημα με απειλές κατά της ζωής συντάκτη μας δεχτήκαμε χθες στα γραφεία του περιοδικού από συστηθέντα ως Δημήτρη Μελισσανίδη και αριθμό τηλεφώνου καταχωρημένο στην Aegean Oil, μετά τη δημοσίευση του ρεπορτάζ στο UNFOLLOW 14 για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου. 

  Στις 31 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε το 14ο τεύχος του περιοδικού UNFOLLOW (Φεβρουάριος 2013), όπου δημοσιεύουμε βασικό ρεπορτάζ για το λαθρεμπόριο ναυτιλιακού πετρελαίου, με τίτλο εξωφύλλου «Λαθρεμπόριο: Θα σπάσει ο νόμος της σιωπής για την Aegean Oil του Δ. Μελισσανίδη και τα ΕΛΠΕ του Σ. Λάτση;».
 
   Την επομένη, 1η Φεβρουαρίου, στις 19.50, δεχτήκαμε τηλεφώνημα στα γραφεία του περιοδικού από τον αριθμό 210 4586000, στο οποίο ο καλών ζήτησε να μιλήσει με τον συντάκτη του ρεπορτάζ Λευτέρη Χαραλαμπόπουλο, συστήθηκε ως Δημήτρης Μελισσανίδης και ζήτησε εξηγήσεις για το δημοσίευμα.
 
   Ο συντάκτης μας συνομίλησε μαζί του σε ανοικτή ακρόαση, παρουσία δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού. Ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε το περιοδικό και τον συντάκτη με αγωγή. Ο συντάκτης του απάντησε ότι ασφαλώς μπορεί να πράξει όπως νομίζει.

   Στη συνέχεια, παρά την προσπάθεια του συντάκτη μας να συνομιλήσει σε ήπιο τόνο, ο καλών ως Δ. Μελισσανίδης απείλησε τη ζωή του και ό,τι υπάρχει γύρω από αυτόν. Από τα 20 λεπτά που διήρκεσε το τηλεφώνημα, τα μισά περίπου αναλώθηκαν σε απειλές προς τον συντάκτη.

   Μέρος όσων είπε ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης, τα οποία κατέγραψε ο συντάκτης παρουσία των δύο ακόμη συντακτών του περιοδικού, έχει ως εξής:

   «Θα μπορούσα να στείλω να σε σκοτώσουν χωρίς να σ’ έχω προειδοποιήσει. Αλλά είμαι άντρας και θα βάλω να σε τινάξουν στον αέρα την ώρα που κοιμάσαι. Θα βάλω να σε σκοτώσουν, εσένα, τη γυναίκα σου, τα παιδιά σου και ό,τι άλλο έχεις».

    Όταν ο συντάκτης, σε στοιχειώδη αντίδραση αυτοπροστασίας, είπε στον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη ότι πρόκειται να καταγγελθεί το περιστατικό στις αρμόδιες αρχές και στον εισαγγελέα, απάντησε:

   «Θα σκίσω κι εσένα και τον εισαγγελέα. Εγώ δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι ο Μελισσανίδης. Δεν θα μπορείς να κοιμηθείς. Δεν θα μπορείς να κυκλοφορείς, θα γίνω ο εφιάλτης σου. Ο φόβος μου θα σε καταδιώκει παντού. Εγώ είμαι ο Μελισσανίδης και δεν σηκώνω. Θα έρθουν στο σπίτι και την ώρα που κοιμάσαι θα σε τινάξουν στον αέρα. Εγώ έχω μάθει να μιλάω με μεγάλους δημοσιογράφους. Εψαξα για σένα και θα σε σκίσω».

   Όταν ο συντάκτης μας τον ρώτησε αν μεγάλους δημοσιογράφους θεωρεί αυτούς που παίζουν το δικό του παιχνίδι και κάνουν δημόσιες σχέσεις, ο συστηθείς ως Δ. Μελισσανίδης απάντησε:

   «Θέλω να μου τα πεις αυτά με το πιστόλι στον κρόταφο».

   Η αναζήτηση στο διαδίκτυο για το πού είναι καταχωρημένος ο αριθμός τηλεφώνου που κάλεσε στα γραφεία του UNFOLLOW, έδωσε αποτέλεσμα: «AEGEAN OIL SA (Μελισσανίδης Δημήτριος) Βιομηχανία και Εμπορία Πετρελαιοειδών – Κεντρικά Γραφεία».

   Σύμφωνα με το 11888 του ΟΤΕ, ο ίδιος αριθμός ανήκει στις εταιρείες «AEGEAN AGENCY Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN BUNKERING SERVICES Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN MARINE PETROLEUM Εμπόριο Πετρελαίου», «AEGEAN OIL Εμπόριο Πετρελαίου» και «AEGEAN SHIPPING MANAGEMENT Εμπόριο Πετρελαίου». Όλες με διεύθυνση Ακτή Κονδύλη 10, Πειραιάς, 18545.

   Κατόπιν τούτων:

      Πρώτον, το περιοδικό UNFOLLOW συνεχίζει αταλάντευτα την πορεία του.

   Δεύτερον, μετά τις πρωτοφανείς απειλές εναντίον της ζωής του συντάκτη μας, δηλώνουμε ότι στο εξής για οτιδήποτε θέσει σε κίνδυνο τη ζωή ή την σωματική ακεραιότητα του συντάκτη μας ή άλλων συντακτών μας ή των οικείων τους, θα θεωρήσουμε υπεύθυνο τον συστηθέντα ως Δ. Μελισσανίδη.

    Τρίτον, καλούμε τις αρμόδιες αρχές να πράξουν το καθήκον τους.

    Τέταρτον, ζητούμε τη συμπαράσταση κάθε δημοσιογράφου με συνείδηση.

   Πέμπτον, καλούμε τις ενώσεις Τύπου να πάρουν θέση για το γεγονός και να κάνουν ό,τι χρειαστεί, ώστε η δημοσιογραφία να μην φιμώνεται.

UNFOLLOW

   (Σημείωση του πιτσιρίκου: Παρακαλώ όλους τους φίλους που έχουν μπλογκ και σάιτ, και όλους τους φίλους αναγνώστες να διαδώσουν την είδηση της απειλής κατά του συντάκτη του Unfollow. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ δεν πρόκειται να το κάνουν για ευνόητους λόγους. Ευχαριστώ.)

Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2013

Ενθετο "Ποδοσφαιρο"

Αντισυμβατικη- ως συνηθως- η Φυγοκεντρος ξεθαβει το ακλαφτο πτωμα του ελληνικου ποδοσφαιρου (ξεχασμενο απο συγγενεις, φιλους, οπαδους κι απ' το Θεο τον ιδιο, μετα το ξεσπασμα της Κρισης...). Θυμομαστε φατσες, συμπεριφορες, κολπα και παραγκες προηγουμενων δεκαετιων- οταν ακομα η υποθεση ειχε "ψωμι"...
Θυμομαστε, πανω απ' ολα, πως φταινε αποκλειστικα οι Δημοσιοι Υπαλληλοι κι ο συνδικαλισμος που φτασαμε τοσο χαμηλα ως χωρα...

Μετα το 7'15''

Κυριακή 20 Ιανουαρίου 2013

Καλοι και κακοι καταληψίες...


(Αναδημοσιευση αρθρου της Κεζας Λωρη, απο http://www.tovima.gr/#)

Βλακεία έκαναν οι καταληψίες της Βίλας Αμαλία. Δεν έπρεπε να φιλοξενούν άστεγους, ντόπιους και αλλοδαπούς. Έπρεπε να έχουν μετατρέψει το νεοκλασικό σε πολυτελές εστιατόριο. Θα μάζευαν λεφτά με το τσουβάλι. Τόσα χρόνια, δυο δεκαετίες, θα είχαν γίνει πλούσιοι. Και κυρίως θα ήσαν αξιοσέβαστοι και αποδεκτοί από το σύστημα.
Όπως οι άλλοι καταληψίες, στην περιοχή της Πλάκας. Κι εκεί κατάληψη έχουν κάνει, όχι σε ένα αλλά σε δώδεκα ακίνητα, ιδιοκτησίας του υπουργείου Πολιτισμού. Εκεί δεν υπήρξαν όμως βλακείες, του τύπου «συλλογικότητα». Εκεί στήθηκαν ταμειακές μηχανές για καφετέριες και εστιατόρια.
Στις καταλήψεις της Πλάκας υπάρχει μια επίφαση καλών τρόπων. Οι επιτήδειοι δήλωναν ότι υπάρχει κάποιος πολιτιστικός σύλλογος που χρειάζεται στέγη, έμπαιναν στο ακίνητο και το υπενοικίαζαν σε τρίτους. Σε άλλες περιπτώσεις απλά περιέκλεισαν ακάλυπτους δημόσιους χώρους.
Αυτά διαπράττονται εδώ και δεκαετίες, είναι καταγεγραμμένα όμως εκεί δεν πάνε τα ΜΑΤ. Δεν επεμβαίνει η αστυνομία για να μην χαλάσει την ατμόσφαιρα. Και την είσπραξη. Γιατί είπαμε: ο επιχειρηματίας, που συμβάλλει στην ανάπτυξη της οικονομίας, δικαιούται την κατάληψη δημόσιου χώρου. Δεν την δικαιούται ο πολίτης που συμβάλλει στην ανάπτυξη του κατατρεγμένου.
Να θυμηθούμε λοιπόν κάποιες από τις αστυνομικές επεμβάσεις που έγιναν σε καταλήψεις το τελευταίο έτος.
Τον Φεβρουάριο κάποια άτομα έσπασαν την πόρτα του κυλικείου στο Πνευματικό Κέντρο του δήμου Αθηναίων προκειμένου να προστατευτούν άστεγοι από την παγωνιά. Χιόνιζε. Οι άστεγοι συχνά είναι ελαφρώς σαλοί. Μετά από λίγους μήνες ύπνου σε παγκάκι, το χάνουν το μυαλό τους.
Επενέβη λοιπόν μια διμοιρία ένστολων για να μαζέψει τους καταληψίες κουρελήδες. Ο δήμος υπέβαλε μήνυση η οποία αποσύρθηκε αλλά ασκήθηκε αυτεπάγγελτη δίωξη από τον εισαγγελέα. Ο νόμος προστατεύει το κτήριο όχι τον άνθρωπο.
Τον Αύγουστο η αστυνομία πέταξε έξω από τη Δημοτική Αγορά Κυψέλης τους περίοικους. Είχαν κάνει κατάληψη σε δημόσιο χώρο ο οποίος επί μακρόν φιλοξενούσε αρουραίους σε μέγεθος γάτας. Η γειτονιά έδινε δωρεάν μαθήματα ελληνικών σε αλλοδαπούς, παρουσίαζε βιβλία, οργάνωνε εκδηλώσεις μουσικής. Λειτούργησε ένα σύστημα εθελοντισμού και αυτό-οργάνωσης. Η αστυνομία λοιπόν τους πέταξε όλους έξω γιατί ο δήμος προτιμά να είναι κλειστός κι έρημος ο χώρος. Νομιμότητα ουχί πολιτισμός.  
Ας επανέλθουμε στην κατάληψη της βίλας Αμαλία και να θυμίσουμε ότι εκεί κοντά, πολύ κοντά, δηλαδή στην άλλη άκρη της οδού Χέυδεν, έχει γίνει μια πολύ σοβαρή καταπάτηση. Εχουν καταπατηθεί έξι στρέμματα πάρκου. Ο Πανελλήνιος Γυμναστικός Σύλλογος, που ανήκε στον επιχειρηματία Μ. Κυριακού είχε προχωρήσει σε παράνομες κατασκευές, ασφαλτόστρωση και περίφραξη μέσα στο Πεδίον Αρεως.
Παρά το γεγονός ότι έχουν εκδοθεί 5 καταδικαστικές αποφάσεις από την Πολεοδομία, ο Δήμος Αθηναίων και η Νομαρχία δήλωναν επί χρόνια ότι δεν έχουν μηχανισμούς κατεδάφισης αυθαιρέτων. Σημειωτέον ότι ο Σύλλογος αποτελεί επιχείρηση που εμπορεύεται αθλητισμό.
 Οι συλληφθέντες της Βίλας μπορούν να κατηγορηθούν επειδή διατηρούσαν βιοτεχνία παρασκευής μολότοφ και για συναφείς δραστηριότητες. Δεν ήταν η κατάληψη το πρόβλημα. Γιατί οι καταλήψεις ενίοτε επαινούνται.

Πέμπτη 17 Ιανουαρίου 2013

Μαθηματα κακου σοσιαλισμου...


Τα χαΐρια της περιβοητης "Ριζοσπαστικοτητας" (ΠΡΟΣΟΧΗ! ξαναφοριεται...), οι υπερεπαναστατες, ο  μισθος ως (επουρανιο;) ΔΙΚΑΙΩΜΑ, η χιονομπαλα χρεους, το θεσμικο ξεχαρβαλωμα και ο,τι αυτο συνεπαγεται για μια κοινωνια... Ο γλυκομιλητος και μαλαγάνας Αντρεας... Ο GAP πρωτης γενιας....




Πέμπτη 13 Δεκεμβρίου 2012

Η περιπτωση Θ.Δημαδη



Περα απο την μαχιμη, αντισυστημικη δημοσιογραφια του Χατζηστεφανου- ή, ας πουμε, του αποπεμθεντος απ' την Καραμανλικη ΕΡΤ, Στ. Κουλογλου- τυγχανει να εχω σε υποληψη και την τιμια, "συστημικη" δημοσιογραφια καταρτισμενων γραφιαδων (Τιμια=Καλυψη μιας πραγματικοτητας με βαση διασταυρωμενες πληροφοριες, χωρις υφολογικες σκοπιμοτητες, χωρις κρυφες μικροκομματικες στοχευσεις- εστω και με δοσεις μιας ορισμενης πολιτικης κατευθυνσης/ Συστημικη=Οχι ριζικα ενάντια στις κατευθυνσεις του διεθνους ή εγχωριου συστηματος εξουσιας)
Ο Δημαδης καλυψε ολα τα δανειακα θριλερ της χωρας με τροπο αξιοπρεπη, χωρις κραυγες λαϊκισμου, αλλα και χωρις τις παπαγαλιστικες κραυγες των Καψήδων. Περιοριστηκε στην αμιγως οικονομικη και οικονομοτεχνικη διασταση του ρεπορταζ ΔΝΤ, χωρις μεγαλες γεωπολιτικες προεκτασεις και χωρις εντονο πολιτικο παρασκηνιο. Αυτο σαφως μπορει να του καταλογιστει ως ελλειμμα... Απ΄την αλλη, κατα καιρους εχουν καταρρευσει οι θεωριες συνωμοσιας, ή οι διακρατικες υπεραπλουστευσεις ("αξονας του Νοτου", "ρωσικος δακτυλος", "εκλογες ΗΠΑ", "Ομπαμα εναντιον Μερκελ" κ.ο.κ...) Ολες ετουτες οι θεωρησεις παραβλεπουν εναν πολυ βασικο παραγοντα: Φράγκα! Ναι, το ΔΝΤ στρεφεται κατα της πολιτικης της Μερκελ, αλλα χωρις να βαζει το χερι στην τσεπη και να χρηματοδοτει αναπτυξιακα/αντι-υφεσιακα την ελληνικη οικονομια. Αρα, πώς μπορει κανεις να πει "Ειμαστε συμμαχοι με το ΔΝΤ, εναντια στην κακια Γερμανια"??
Αναφερω το παραπανω παραδειγμα μονο και μονο ως "ελαφρυντικο" για την θεσμικη σταση του Δημαδη, και την παραβλεψη απωτερων γεωπολιτικων κινητρων πισω απο τις αποφασεις. Εξαλλου, αυτο θα ηταν δουλεια των πολιτικων συντακτων, κι οχι ενος (οικονομικου) ανταποκριτη του ΔΝΤ.

Τελοσπαντων, αυτο το ποστ δεν εχει σκοπο να κρινει, να επικροτησει ή να καταβαραθωσει το δημοσιογραφο Δημαδη. Εχει σκοπο να προβαλλει την γενναια, οικειοθελη (?) του αποχωρηση απο ενα ισχυρο μιντιακο συγκροτημα, οπου πολλοι συνομηλικοί του θα λαχταρουσαν να εργαστουν. Ειναι, πραγματι σπανιο για εναν ρεπορτερ να αποχωρει επικαλουμενος δεοντολογικες και ουχί μισθολογικες- ή γενικως εργασιακες- αφορμες. Επισης, ειμαι απο τους ρομαντικους που αρνουνται να δουν τη δημοσιογραφια ως στεγνο βιοπορισμο. Νομιζω πως ειναι λοξα, ειναι τρελα, ειναι καυλα, ειναι πηγαια αναγκη- οπως και η (σοβαρη, ανιδιοτελης) ενασχοληση καποιου με τα Κοινα. Αυτο μεγεθυνει καπως την εκτιμηση μου ως προς την ξαφνικη αποχωρηση και το στυλ αποχωρησης του Δημαδη.
Ειναι σαφες πως ο ΣΚΑΙ νέρωσε πολυ το κρασι με επιλογες τυπου Αυτια ή Ευαγγελατου, και οι αιτιασεις του Δημαδη περι ποιοτικης υποχωρησης δειχνουν βασιμες (χωρις να σημαινει πως ο Μπαμπης κι ο Πασχος ειναι αρσακειαδες, ή εστω συμπαθεις στον γραφοντα). Τωρα, το τι ακριβως διημηφθη μεταξυ σταθμου και Δημαδη, κανεις μας δεν μπορει να το ξερει...

Εν πασει περιπτώσει, αξιζει να αναρτησω την ανακοινωση του παραιτηθεντος ρεπορτερ- μονο και μονο για το υφος/ηθος της.

«Προς: Γενική Διεύθυνση Ειδήσεων και Ενημέρωσης του ΣΚΑΪ Από σήμερα Δευτέρα 10 Δεκεμβρίου του 2012, θα ήθελα να σας ανακοινώσω την διακοπή της συνεργασίας μας και την παραίτησή μου από τα καθήκοντά του ανταποκριτή στις Βρυξέλλες για το ραδιόφωνο και την τηλεόραση του ΣΚΑΪ. Θεωρώ ότι θα ήταν λάθος μου να τροφοδοτώ, παραμενοντας στην θέση μου, νοοτροπίες και αντιλήψεις που οδήγησαν τον χώρο της ενημερωσης στη σημερινή κρίση, την οποία πληρώνει ολοκληρωτικα η δική μου γενιά. Πιστεύω ότι άσκησα τα καθηκοντα μου με συνέπεια, εντιμότητα και πάθος σε μία περίοδο που ο σταθμός είχε το «στοίχημα ποιότητας» σε πρώτη προτεραιότητα. Αυτη την προτεραιοτητα της ποιοτητας στην ενημέρωση, που διεκδικούμε όσοι από τη νεα γενια των συναδέλφων μου επιλέξαμε συνειδητά με σπουδές και εξειδικεύσεις να υπηρετήσουμε την δημοσιογραφία, θα συνεχισω να πρεσβεύω με οποιοδήποτε κόστος. Γνωρίζω ότι στις μέρες μας η ανεργία περισσεύει στον κλάδο των Μέσων Ενημέρωσης στην Ελλάδα. Αλίμονο όμως, αν μπροστά στον φόβο της ανεργίας, ειδικά εμείς οι νέοι άνθρωποι φθάσουμε στο σημείο να ξεπουλήσουμε την προσωπική υπερηφάνεια και την επαγγελματική αξιοπρέπειά μας. Ευχαριστώ όλους τους συναδέλφους μου στον ΣΚΑΪ για τις καλές αλλά και δύσκολες στιγμές, που περάσαμε μαζί. Ιδιαίτερα ευχαριστώ τους Γιώργο Λαμπράκο και Ανδρέα Μπούσιο για όσο διάστημα υπηρέτησαν στην διεύθυνση ειδήσεων του σταθμού και είχα την τύχη να συνεργαστώ μαζί τους. Καθώς επίσης ευχαριστώ και την διοίκηση του σταθμού που μου εμπιστεύτηκε την θέση του ανταποκριτή από την Ουάσινγκτον, για το ρεπορτάζ από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, σε μία ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για την Ελλάδα. Φιλικά, Θάνος Δημάδης Δημοσιογράφος- Μέλος ΕΣΗΕΑ» 

Πηγή: www.lifo.gr

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012

Κοριτσια.... Ε-Ε-Ε-Ε



PS Ευτυχως που υπαρχει κι ο ΣΥΡΙΖΑς να μας χαρισει λιγο γελιο, μετα τον ατυχη συγχρονισμο Χρονη Μισσιου και Γαζας... Αντε, αναμενουμε τιποτα καλο κι απο τον Παντζα (πρωην ΔΗΚΚΙ, ε?), γιατι ολα τα πετυχημενα ερχονται απο φαινομενικα αουτσάιντερ! 

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012

"Δεν λυπαμαι που πεθαινω... Για το μονο πραγμα που λυπαμαι ειναι που πεθαινω μετα το θανατο του ονειρου..." Χρονης Μισσιος




"Θυμάμαι, τον Βάρναλη… ήμασταν ένα βράδυ στη Βουκουρεστίου και θέλαμενα ανεβούμε στη Δεξαμενή και λέει ο Βάρναλης του Κορνάρου «κουμπάρε περίμενε λιγάκι να περάσει κανένα ταξί να μας πάρει να ανεβούμε πάνω. Ε, περιμέναμε, και σε λίγο βλέπουμε μια ωραία γυναίκα να περπατάει και τότε λέει ο Βάρναλης «κουμπάρε, ήρθε ταξί, πάμε! Άμα βλέπουμε αυτή μπροστά μας… φτάνουμε!». Ο Βάρναλης, ήταν καταπληκτικός άνθρωπος και διαφορετικός, και δεν υπάρχει άλλος στίχος που να περιγράφει σήμερα την κατάντια του ελληνικού λαού “Δειλοί, μοιραίοι, κι άβουλοι αντάμα προσμένουν, ίσως, κάποιο θάμμα”



ATTACHMENT



Τι μου θυμιζει...Τι μου θυμιζει...(8)





ATTACHMENT























(....Για τα περεταιρω, δες κι εδω: http://fygokentros.blogspot.gr/2012/08/4.html )












Και.......ΟΟΟΟΟΟΟΛΕ!
ATTACHMENT (2)

Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

ΑΥΤΟΥΣ θελετε, ΑΥΤΟΥΣ παιρνετε (3)


Εγω που ειμαι αφελης, γιατι νομιζω οτι η κοινωνικοποιηση κι η μορφωση (ή εστω, ο προθαλαμος της μορφωσης) ενος μικρου παιδιου, δεν ειναι υποθεση μεταναστευτικης πολιτικης?





ATTACHMENT (11/6/2013)

Ευτυχως, υπαρχουν και πιο νηφαλιες, δημοκρατικες μπογιες μες στην κυβερνητικη παλετα...

http://bit.ly/1tG6aSA



ΑΤΤΑCHMENT - Σαμαρας (2015)

https://www.youtube.com/watch?v=I_UJ-_hH4KA

Κι ενα παλιοτερο...
https://www.youtube.com/watch?v=6U1LF7FirUk

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

ΑΥΤΟΥΣ θελετε, ΑΥΤΟΥΣ παιρνετε (part 2)


H απολυτη ξεφτιλα ενος μεσσαιωνικου καθεστωτος που παραπαιει. Θεοκρατικο, πουριτανικο, υπαναπτυκτο, ληστρικο, ανθρωποφαγικο, ρατσιστικο και φασιστικο. Οι τελευταιες μερες μιας Πομπηιας, προτού  το ηφαιστειο εκραγει, και αρκετοι "επαϊοντες" καταπλακωθουν κατω απ' τις σταχτες του...


Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012

ΑΥΤΟΥΣ ψηφισατε. ΑΥΤΟΥΣ θελετε. ΑΥΤΟΥΣ παιρνετε



  
Ψευδομανεις-αφερεγγυοι-διεφθαρμενοι και ρουσφετολαγνοι Σαμαραδες, Ξεδιαντροποι φασιστομπαστουνοβλαχοι Ταμηλοι, Ομοφοβικα νουμερα Μιχελογιαννακηδες και Παπαδημουληδες, Ρολεξομαχοι Αδωνηδες και Κασιδιαρηδες, Κωμικοι μικροαπατεωνες Λιαπηδες, Θεατραλε Χαϊκαληδες και Ξουλίδες και Μακρηδες, Ευσεβεις - θρησκοληπτοι λωποδυτες Παπανικολάηδες, Γραφικα εθνικια/ ψιλοχρυσαυγιτες Φαηλοι, Πατριωτικες ΡΟΜΠΕΣ (σσ κατα δικη τους ομολογια!) Βελοπουλοι και Μαρκοπουλοι, Ρατσιστες Σταθαδες και Μπαλαφες, Αιμοδιψεις Γιαταγανες (σσ πρωην εισαγγελεας), Δημιοι Παναγουληδες, Γαμιαδες Τατσοπουλοι, Ημιτρελοι φασιστες (πρωην προεδροι βουλης!) Πολυδωρες και -εξισου φασιστες- ζορο της Nυχτας....
Δεν εχει τελειωμο η λιστα των μεγαλων προσωπικοτητων αυτης της βουλης. Χαρειτε τους!





ATTACHMENT

Το προοδευτικο, το εξωστρεφες, το μεταρρυθμιστικο, το ορθολογικο.
Η νεα σελιδα στο δημοσιο λογο της χωρας:
http://www.youtube.com/watch?v=fCWFO5FClKU
http://www.youtube.com/watch?v=RaAOC1zX5bg
http://www.youtube.com/watch?v=wXFBw6oS0tA


Η αξιοπιστια του ΗΓΕΤΗ, που εμπνεει.....

Η ενοραση, η διαυγεια, η κριτικη ισχυς και, προπαντων, η ηθικη ακεραιοτητα του ΗΓΕΤΗ που ξερει να διαλεγει συνοδοιπορους... (βλ Παπαγεωργοπουλο)


 Και κερασακι....




 ( Αξιζει, ομως, να δειτε κι αυτο!!!! 



ATTACHMENT

Για να μην ξεχνιομαστε...

"Οι ρομπες"
http://www.youtube.com/watch?v=ikxhpiwrDck και...


+ http://www.lay-out.gr/stauroula-xounidou-anexartiti-ellines-vouli/

http://topolitikon.blogspot.gr/2012/11/raxil-makri-i-volemeni-epanastatria-tou-kammenou-pou-tsirize-oxi-exei-gyrisei-olo-to-dimosio.html

  http://www.protothema.gr/politics/article/?aid=251394


ATTACHMENT (απο τα παλια)

Η ζαβολιαρα Ντορα....



+ ATTACHMENT (απο τα... καινουρια!)

Embedded image permalink



+  Δειτε τα αλλα 3 parts:

http://fygokentros.blogspot.gr/2012/11/part-2.html
http://fygokentros.blogspot.gr/2012/11/3.html
http://fygokentros.blogspot.gr/2013/06/4.html

Τι μου θυμιζει... Τι μου θυμιζει (7)

Μονοθεματικη, ασπρομαυρη, αλλα και σπεσιαλ εκδοση με απ' ολα....


Παρασκευή 9 Νοεμβρίου 2012

Βαμπιρ και κανιβαλοι της αριστερας (ή εναλλακτικα "Τι μου θυμιζει..."- τευχος 6)


   Το Google ειναι γενναιοδωρο... Καμια φορα νιωθω πως μου δινει περισσοτερα απ' οσα αξιζω (και μαλιστα, απολυτως τζαμπα): Χαρακτηριστικο παραδειγμα, η ανωτερω φωτογραφια- απ' τη Δίκη της Χουντας... 

  Πρεπει να παραδεχτω πως οι παλιοι αριστεροι περασαν δια πυρος και σιδηρου. Εφαγαν ξυλο στη Μπουμπουλινας, εφαγαν μεταπολιτευτικα χημικα, καταναλωσαν χιλιαδες γονιμες ωρες απ' τη ζωη τους σε αυτοσχεδια debate περι Μαρξ-Γκραμσι-Μαρκουζε-Αλτουσερ, ειδαν την τελευταια "σταθερά" της πολιτικης τους εξίσωσης να καταρρεει σαν πυργος απο τραπουλοχαρτα (μεσα σε 2-3 χρονια), εζησαν την επελαση του υλισμου και λαιφσταιλ ατομικισμου, απο την αμηχανη γωνια του εκλογικου τους μονοψηφιου... Καποιοι πιο τολμηροι αφησαν τη γωνια και προσπάθησαν να κινηθουν προς τον πυρηνα των αποφασεων. Μπιστης, Δαμανακη, Μιμης... Για διαφορετικους λογους και με διαφορετικο τροπο ο καθενας- και, σιγουρα , με διαφορετικα κινητρα.


   Ο Μιμης δηλωνει κομμουνιστης και πολλοι γελανε. Δεν συμπεριλαμβανομαι σ' αυτους. Ακουγοντας ανελλιπως τις ραδιοφωνικες του παρουσιες- τουλαχιστον κατα τον τελευταιο, ζορικο χρονο- μπορεσα να ξεδιαλυνω τα εξης:

1) Ο Μιμης αναφερεται στο μακροκοσμο. Μιλαει για μακροοικονομια, για κρατη, κυβερνησεις, Κεντρικες Τραπεζες, γεωπολιτικες τακτικες... Δεν μπαινει ποτε σε κουβεντα για την εσωτερικη διαρθρωση του καπιταλισμου, τις αδυναμιες του, τις ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ που πρεπει να γινουν. Αναγει, ετσι, ολα τα προβληματα σε ενα πλαισιο πολιτικης διαπραγματευσης του κρατους (πλαισιο το οποιο ελαχιστα θα αλλαζε αν το κρατος ηταν κεντρωο, κεντροαριστερο, αριστερο, κεντροδεξιο, ή συντηριτικο φιλελευθερο)
2) Ο Μιμης εκραξε εντονα το Στουρναρα, θεωρωντας ως (αφελως) υπεραισιοδοξες καποιες αριθμητικες αναλυσεις που ειχε κανει, για την αναπτυξιακη επιδραση των διαρθρωτικων αλλαγων. Επισης, ηταν λαβρος απεναντι στο κομμα Μανου-Τζημερου, το οποιο τυγχανει να προκρινει αυτην ακριβως την ατζεντα πανω απ' ολες τις αλλες.
3) Ο Μιμης κατηγορει γενικως τα "μεταρρυθμιστικα" κομματα- ακομα και τη ΔΗΜΑΡ, ακομα και το Σημτικο ΠΑΣΟΚ, στο οποιο εχει τονισει επανειλλημενως οτι δεν ανηκε... Λεει πως ολες αυτες οι πολιτικες δεν εχουν... "κοινωνικη βαση". Πως ειναι ελιτιστικες.
4) Ο Μιμης γουσταρει ενα κρατος που να εχει "εργαλεια" (προσφιλης ορολογια για τον ΣΥΡΙΖΑ) στα χερια του. Ενα αργεντινικο/μεξικανικο μοντελο διακυβερνησης, με τεραστια συνδικατα, τεραστιους κρατικους οργανισμους, πολλες φορες παραγωγικους κι οχι ρυθμιστικους, με κυβερνησεις εντονα νταλαβεριζομενες με τη μαζα (λεγε με... Περον).
5) Ο Μιμης δεν μπορει να κρυψει το θαυμασμο του για τον Αντρεα. Ενας θαυμασμος που, υποθετω, καταπιεζοταν μεσα του στα χρονια του '80, και γι' αυτο τωρα ξεχυθηκε ορμητικα...
"Αφου δεν υπαρχει Αντρεας, να μαζευτουμε ολοι μαζι και να φτιαξουμε εναν συλλογικο Αντρεα", ειπε στην τελευταια ραδιοφωνικη του παρασταση.
6) Ο Μιμης αντιμετωπιζει το λαο ως αθροισμα κατοικιδίων του... Ξερει πολυ καλα οτι το μεσο IQ ειναι πολυ πιο κατω απο το δικο του, και γι' αυτο προτιμα να μην απευθυνεται στο μεσο IQ ευθεως- κυνικα και σταράτα. Ο Μιμης εχει διπλα βιβλια. Ενα για τους ιθυνοντες (ολα στη φορα), κι ενα για τη μαζα (μαγειρεμενο ετσι ωστε να αντλει αποδοχη).
7) Ο Μιμης μπορει να λειτουργουσε, ως σημερα, δορυφορικα του ΠΑΣΟΚ, αλλα ποτε δεν εκανε το μεγαλο βημα προς την εξουσια. Δεν πηρε, λογου χαρη, υπουργειο, οπως ο Μπιστης. Δεν ασκησε κανενος ειδους πολιτικες. Ουτε σοσιαλδημοκρατικες, ουτε νεοφιλελευθερες, ουτε τροϊκανικες, ουτε κετρωες. Αυτο ειναι κι ο ασσος που εχει στο μανικι του, ωστε να μην μπορει κανεις να τον αποκαλεσει "Πασοκο", "σμβιβασμενο", "πρωην αριστερο" κ.ο.κ...
Στην τελευταια ραδιοφωνικη εκπομπη, δεν παρελειψε να αναφερει (εντελως σοβαρα) οτι ευχαριστως να αναλαμβανε υπουργειο σε μια κυβερνηση ΚΚΕ....


Τα παραπανω 7 σημεια, συναποτελουν μια στεραια αποδειξη οτι ο Μιμης πραγματι νιωθει κομμουνιστης, ή πως κανεις μας δεν μπορει να αποδειξει το αντιθετο... Ουτε απο τα λεγομενά του, ουτε απο τις πρακτικες του! (Ο Μιμης ξερει να φυλαγεται)




   Εγω, παλι, ανηκω σε μια γενια που δεν περασε δια πυρος και σιδηρου. Που ειδε την Ευρωπη να ακμαζει πριν βρεθει στο αδιεξοδο. Μεγαλωσαμε με την ακμαια Ευρωπη και με το επιπεδο ζωης που διασφαλιζε (και που, πιστευω, δεν ηταν 100% φουσκα ουτε εικονικη πραγματικποτητα).
   Εγω ανηκω σε μια γενια που δεν εφαγε (πολυ) ξυλο και γι' αυτο δεν εχει (πολλους) δογματισμους, ουτε ψυχολογικα φραγματα στην πολιτικη που επιζητα. Το ψυχολογικο φραγμα των απολυσεων στο δημοσιο ΑΠΑΙΤΩ να ξεπεραστει τωρα! Οσοι προσληφθηκαν με τον ενδεδειγμενο τροπο, ακομα κι οσοι μπηκαν απο τα παραθυρα αλλα, παρολα αυτα, ειναι αποδοτικοι, ολοι εκεινοι ας κρατηθουν... Οσοι, ομως, μπηκαν απο το παραθυρο και δεν προσφερουν και τιποτα ας σταλουν στον ΟΑΕΔ- γργορα, αμεσα, αποτελεσματικα.
Αν δεν περισσευει- με αντικειμενικα κριτηρια- ουτε ενας, τοτε ας προσληφθουν κι αλλοι!!!
Το ζητουμενο δεν ειναι η βολεψια των υπαλληλων, ουτε η ξεβολεψια τους, αλλα η ευρυθμη λειτουργια του συστηματος. Και το συστημα πρεπει να εχει ακριβως οσους χρειαζεται. Ουτε περισσοτερους, αλλα ουτε και λιγοτερους!
(Μπορει να πει το ιδιο ο Μιμης?)

   Ανηκω σε μια γενια που λειτουργει με περισσοτερα βυσματα και απο σερβερ πολυεθνικης. Στον ιδιωτικο τομεα, τα βυσματα ειναι αναποτρεπτα... Στο δημοσιο τομεα, ομως, μπορουν να περιοριστουν, μικραινοντας το κρατος. Οχι, δεν αντιφασκω με την παραπανω παραγραφο. Μικροτερο κρατος= πωληση ολων των παραγωγικων δραστηριοτητων, οπως παραγωγης ρευματος, τυχερα παιχνιδια, λμανια κ.ο.κ... Τελικα, διατηρηση των μονοπωλιακων δικτυων, των ρυθμιστικων αρχων και του ελεγχου. Εκει ακριβως αναφερομουν, μιλωντας για "ουτε λιγοτερους, ουτε περισσοτερους".
(Μπορει να πει το ιδιο ο Μιμης?)

  Βλεπουμε πως οι αξονες της πολιτικης, σημερα, ειναι δυο ειδων... Ο αξονας "αριστερα-δεξια", με βαση την αναδιανεμητικοτητα της φορολογικης πολιτικης και τις ανθρωπινες ελευθεριες, κι ο αξονας "πανω-κατω", με βαση την διαρθρωση του συστηματος σε σωματεια, κεντρικο ελεγχο της οικονομιας (τιμων, μισθων, προϊοντων), ανοιχτα ή κλειστα επαγγελματα...
Για να συνεννοηθουμε, ας πουμε πως ο Ανδρουλακης ειναι επανω+αριστερα, και πως εγω ειμαι κατω+αριστερα. Στην ιδια πλευρα, αλλα σε διαφορετικα τετρτημορια...



   Ασχοληθηκα τοσο πολυ με το Μιμη, γιατι ειναι ο αξιολογοτερος, και πλεον ενδιαφερον, εκφραστης του "επανω+αριστερα " τεταρτημοριου. Το απολιθωμενο ΚΚΕ κι ο ξυλινος, πατριωτικος Τσιπρας ειναι απλα τραγελαφοι. Το ιδιο κι οι διαφοροι Μανωληδες, δηλαδη οι παπουλιστες της δεξιας ("επανω+δεξια" τετρτημοριο στην σχηματοποιήσή μου- συγγενές κατα μια αποψη με το Μιμη).

   Φιλε Μιμη, λυπαμαι αλλα εισαι ηδη μεσα στο χρονοντουλαπο και δεν το εχεις παρει χαμπαρι. Δεν περιμενω απο σενα να αλλαξεις, τωρα στα γεραματα. Σε αντιθεση με τα πειραγματα και τις ειρωνιες... ΕΙΣΑΙ κομμουνιστης! Δεν σου αρεσει η ελευθερη οικονομια, χωρις να πιστευω πως θα την "σαμποταριζες" κιολας, αν ησουν σε θεση ευθυνης.
Η γενια μου, απ' την αλλη, εκτιμαει την ελευθερη οικονομια, και πιστευει πως, ακομα κι η αριστερη πολιτικη μπορει να περασει μεσα απ' αυτην. Πες το Ομπαμα, πες το Ολλαντ και 75% φορολογια στον πλουτο, ή πεστο και Λουλα, σε καταστασεις πιο... εξωσυστημικες. Παντως, στην συστημικοτατη Ελλαδα του 2012, και στα πλαισια της ΕΕ, Τσιπρα δεν θελουμε! Ουτε κραυγες υπερ των προκλητικων υπαλληλων της Βουλης.


Πεθαινετε, Μιμη...

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012

Ηχηρο μηνυμα κατα του φασισμου


Συγκινητικη η ανταποκριση του κοσμου στη συναυλια εναντιον αστυνομικου κρατους- φασιστικης εξαρσης.
Ομολογω πως ειχα απογοητευθει απο το ισχυρο χρυσαυγιτικο ρευμα των τελευταιων μηνων, και τη δυσαναλογη (ή εστω, λιγοτερο φαντασμαγορικη) αντιδρασή μας.
Εχθες πηραμε το αιμα μας πισω





Για φωτογραφιες, δειτε εδω:  https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1434473

Επισης, ειναι ενδεικτικο της λαοθαλασσας και του κλιματος ειναι το ακολουθο βιντεο:






ATTACHMENTS

Τα βασανιστηρια: https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1437254
Η ευοδωση της αλληλεγγυης: http://www.left.gr/article.php?id=13993
Συνεχεια του αγωνα: http://www.youtube.com/watch?v=B01s_4Gbgpg&feature=player_embedded

ATTACHMENT
Εισβολη στη Βιλα Αμαλιας (20/12/2012)
https://www.youtube.com/watch?v=o8TFxgKaTbA&feature=player_embedded

ATTACHMENTS
http://www.youtube.com/watch?v=9prAh_yU3jw&NR=1&feature=endscreen
http://www.youtube.com/watch?v=6ddZ6CrkIAE
http://www.youtube.com/watch?v=dc5db5n2zX0
http://www.youtube.com/watch?v=UyLGHF6Hyxw  Μεγαλειωδης πορεια (12/1/2013)
Κι αλλη μια καλυψη της πορειας, ΕΔΩ


ATTACHMENT (30/6)

Ηχηρη παρουσια υπερ του απεργου πεινας Κωστα Σακκα!
http://www.exitnews.gr/i-chthesini-poreia-diamartirias-gia-ton-apergo-peinas-k-sakka/

Κι αυτο:
http://www.youtube.com/watch?v=s4gunImLQKE

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2012

Copy- paste απο Protagon.... (σσ το καταπια αμασητο!)


Gabe Newell, Valve
Gabe Newell, Valve
1 εικόνα
Τρία χρόνια protagon, λοιπόν. Καθώς οι επέτειοι απαιτούν αλλαγή κλίματος, ιδίως όταν το κλίμα των τελευταίων τριών ετών ήταν τόσο αλγεινό, σκέφτηκα ότι σήμερα πρέπει να ανταμείψω τους αναγνώστες (φίλα διακείμενους και μη) με κάτι διαφορετικό. Με κάτι πιο ανάλαφρο. Με ένα άρθρο που να ξεφεύγει από τα της Κρίσης. Επέλεξα την ακόλουθη πραγματική ιστορία:
Ήταν αργά το βράδυ πέρσι τέτοιον καιρό (Οκτώβριο του 2011) όταν διέκρινα στο inbox μου το περίεργο email. Ήταν από εκείνα που σβήνω χωρίς να διαβάσω. Από καθαρό λάθος αντί να πατήσω το delete, το άνοιξα και τα μάτια μου κατέγραψαν την πρώτη φράση: «Είμαι ο πρόεδρος μιας εταιρείας βιντεοπαιχνιδιών με έδρα το Seattle...» Αμέσως σκέφτηκα: Άλλος ένας πωλητής-κατεργάρης που ρίχνει άδεια για να πιάσει γεμάτα στο διαδίκτυο. Για κάποιο λόγο όμως επικράτησε η περιέργεια και συνέχισα την ανάγνωση.
«Συναντάμε ορισμένα προβλήματα καθώς αναβαθμίζουμε τις εικονικές μας οικονομίες, και συνενώνουμε διαφορετικές οικονομίες σε μια κοινή πλατφόρμα. Θα σας ενδιέφερε να συνεργαστούμε;»
Αν και δεν είχα ιδέα για το τι εννοούσε ο άγνωστος κύριος, η ιδέα και μόνο της «συνένωσης διαφορετικών οικονομιών», και μάλιστα εικονικών, μου προκάλεσε ακόμα μεγαλύτερη περιέργεια. Συνέχισα λοιπόν να διαβάζω.
«Παρακολουθώ το blog  σας εδώ και αρκετό καιρό... Στην εταιρεία μου σκεφτόμασταν πώς θα διασυνδέσουμε μεταξύ τους δύο διαφορετικά εικονικά περιβάλλοντα (δημιουργώντας ένα κοινό νόμισμα), και ξαφνικά βρεθήκαμε να αναρωτιόμαστε για το τι είδους σοβαρά προβλήματα θα δημιουργούσε κάτι τέτοιο στο μεταξυ τους ισοζύγιο πληρωμών. Ξάφνου σκέφτηκα ότι «το ένα περιβάλλον είναι η Γερμανία και το άλλο η Ελλάδα» - μια σκέψη που προφανώς δεν θα μου ερχόταν κατά νου αν δεν παρακολουθούσα το blog σας. Αντί να συνεχίσω τις σκέψεις μου προσπαθώντας να προσομοιώνω αυτά που θα σκεφτόσασταν εσείς, σκέφτηκα να σας γράψω σε περίπτωση που μπορώ να κάνω τον πραγματικό εαυτό σας (σημ. «the real you») να ενδιαφερθεί για τα καμώματά μας.»
Στο σημείο αυτό ένιωσα κάτι παραπάνω από περιέργεια: ένιωσα ότι ενδιαφέρομαι! Κι αυτο παρά το γεγονός ότι, πρώτον, δεν τρέφω κανένα απολύτως ενδιαφέρον για βιντεοπαιχνίδια και, δεύτερον, η υπογραφή που έφερε το email δεν μου έλεγε τίποτα: Gabe Newell, Valve, Seattle, WA, USA. Όμως, η ιδέα ότι μια εταιρεία λογισμικού είχε δημιουργήσει κοινότητες ανθρώπων που η ίδια θεωρούσε ότι συνιστούσαν «εικονικές οικονομίες», τις οποίες μάλιστα φοβόταν να συνενώσει μπας και δημιουργήσει μια ακόμα προβληματική Ευρωζώνη στο διαδίκτυο, ήταν αρκετή για να αποφασίσω, εκείνο το βράδυ, πως τον επόμενο μήνα (τον περασμένο Νοέμβριο που έτσι κι αλλιώς είχα προγραμματίσει ταξίδι στην Αμερική), θα επισκεπτόμουν το Seattle να δω τι κάνουν ο Gabe και οι συνεργάτες του.

Μερικές μέρες αργότερα, ρώτησα τον δεκατετράχρονο ανηψιό μου (ο οποίος, όπως γνώριζα, ασχολείται με βιντεοπαιχνίδια) αν ξέρει την Valve. «Βεβαίως» μου απαντά με περιφρόνηση που μόνο ένας έφηβος μπορεί να νιώσει. «Θεϊκή εταιρεία», πρόσθεσε. Όταν του είπα ότι μου έγραψε ένας Gabe, προσκαλώντας με να πάω στο Seattle, τα μάτια του έλαμψαν, έκανε ένα βήμα πίσω και γονάτισε τελετουργικά κάνοντας δήθεν ότι με προσκυνά. Ξαφνικά απέκτησα ένα νέο «κοινό» χωρίς να το αξίζω – μόνο και μόνο λόγω ενός email που δεν έσβησα μια φθινοπωρινή νύχτα.
Τέλος πάντων, για να μην σας κουράζω, στα τέλη Νοεμβρίου, αφού ολοκλήρωσα τις πανεπιστημιακές μου υποχρεώσεις στην Αμερική και στον Καναδά, πήγαμε με την Δανάη στο Seattle. Εκεί κλειδώθηκα με τον Gabe και τους συνεργάτες του για δύο μέρες στα γραφεία τους στο Bellevue, δίπλα σε εκείνα της Microsoft (της οποίας, όπως έμαθα αργότερα, ο Gabe ήταν σημαίνον στέλεχος από τις αρχές του ’80 έως το 1996, όταν αποχώρησε και δημιούργησε την Valve).
Οι συζητήσεις εκείνων των δύο ημερών θα μου μείνουν. Κατ’ αρχάς, αγκομαχούσα να τους παρακολουθήσω. Τα μυαλά τους έτρεχαν με χίλια μίλια το δευτερόλεπτο. Αν και δεν είχαν καμία σχέση με οικονομική θεωρία (οι περισσότεροι ήταν software designers), «έπιαναν» δύσκολες έννοιες πριν προλάβω να τελειώσω την πρότασή μου και σε χρόνο μηδέν τις πήγαιναν χιλιόμετρα πιο μακρυά. Πολύ γρήγορα κατάλαβα ότι, πράγματι, αυτοί οι τύποι είχαν δημιουργήσει όχι μία αλλά αρκετές εικονικές οικονομίες. Συνολικά, 90 εκατομμύρια άνθρωποι, από άκρου σ’ άκρον του πλανήτη συμμετείχαν σε αυτές. Τα μιλιούνια αυτά πραγματικότατων ανθρώπων όχι απλά έπαιζαν βιντεοπαιχνίδια (σκοτώνοντας ζόμπι και μονομαχώντας) αλλά συμμετείχαν σε αγοραπωλησίες, συναλλαγές και ανταλλαγές εικονικών αγαθών και ψηφιακών προϊόντων η χρηματική αξία των οποίων ξεπέρναγε ετησίως το 1,4 δις δολάρια – όχι εικονικά αλλά πραγματικά δολάρια! Το ενδιαφέρον, τουλάχιστον για μένα, ήταν ότι οι της Valve δεν είχαν προσπαθήσει να δημιουργήσουν τις οικονομίες αυτές. Βιντεοπαιχνίδια έφτιαξαν οι άνθρωποι. Όχι, οι οικονομίες στις οποίες αναφέρομαι δημιουργήθηκαν αυθόρμητα, χωρίς σχέδιο, από μόνες τους.
Επειδή πολλοί από εσάς θα αναρωτιέστε τι είδους οικονομίες είναι αυτές, επιτρέψτε μου μια σύντομη εισαγωγή. Μιλάμε για βιντεοπαιχνίδια όπου δεν παίζεις εναντίον του μηχανήματος (όπως παλιά με τα space invaders ή το tetris). Σε αυτά τα σύγχρονα διαδικτυακά παιχνίδια δημιουργείς μια εικονική έκδοση του εαυτού σου, που την φτιάχνεις και την ντύνεις όπως εσύ θέλεις, και υπό αυτή την μορφή (που ονομάζεται avatar) εισέρχεσαι στον εικονομικό κόσμο του παιχνιδιού όπου βρίσκεις μπροστά σου άλλους παίκτες σαν κι εσένα (κι αυτοί υπό μορφή avatar). Και τότε αρχίζει το παιχνίδι. Μπορεί να μονομαχήσετε, να γίνετε φίλοι κυνηγώντας άλλους, να καταστρώσετε σχέδιο κυριαρχίας του ψηφιακού αυτού κόσμου (ως πολέμαρχοι ή ως ηγέτες που δημιουργούν κανόνες για τους άλλους).
Κι οι οικονομίες; Πως γεννιούνται; Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού είθισται οι σχεδιαστές του να ανταμείβουν τους παίκτες με τυχαίες «ρίψεις» δώρων. Καθώς περπατάς στο ψηφιακό δάσος, ή σκαρφαλώνεις την σκάλα ενός εικονικού πύργου, βρίσκεις ένα σπαθί, ένα καπέλο (το οποίο το avatar σου μπορεί να φορέσει – αν σου αρέσει – ή να το βάλει στο σακίδιό του), κάποιο χρήσιμο ή διακοσμητικό αντικείμενο. Με τον καιρό η εταιρεία δημιουργεί νέα «αντικείμενα» (για να κρατά το ενδιαφέρον των παικτών) και σταματά να «παράγει» παλαιότερα. Όμως, κάποια από τα παλιά αντικείμενα γίνοναι συλλεκτικά – αποκτούν αξία όπως οι πίνακες ή οι αντίκες ακριβώς επειδή έχει πάψει η παραγωγή τους. Δεν πέρασε πολύς καιρός που οι παίκτες άρχισαν τις μεταξύ τους ανταλλαγές και, σε δεύτερη φάση, έβγαιναν από το παιχνίδι, έμπαιναν το eBay (μια ιστοσελίδα όπου γίνονται αγοραπωλησίες σε πραγματικά δολάρια) και πουλούσαν για πραγματικό, ζεστό χρήμα τα εικονικά αντικείμενα. (Ο Gabe μου είπε ότι πρωτοπρόσεξε την αυθόρμητη δημιουργία οικονομιών όταν ένα τέτοιο καπέλο πουλήθηκε σε διαδικτυακή δημοπρασία για 2500 δολάρια!)
Σήμερα, αυτή την ώρα που μιλάμε, περίπου ένα εκατομμύριο άνθρωποι ζουν από τα παιχνίδια της Valve. Και δεν εννοώ τους 400 υπαλλήλους της εταιρείας. Π.χ. στην Κίνα τουλάχιστον διακόσιες χιλιάδες παίκτες κερδίζουν από 40 με 80 χιλιάδες δολάρια ετησίως – ποσό το οποίο αρκεί για να ζουν πλουσιοπάροχα, χωρίς να χρειαστεί καν να βγουν από το σπίτι τους και με μοναδικό «μέσο παραγωγής» ένα PC και μια κανονική σύνδεση στο διαδίκτυο! Θα μου πείτε: Οικονομία είναι αυτό; Γίνεται οικονομία χωρίς πραγματική παραγωγή; Συμφωνώ. Μέχρι τώρα αυτό που σας περιέγραψα είναι μια ανταλλακτική οικονομία. Μια οικονομία ανταλλαγών δίχως παραγωγή. Ελάτε όμως που υπάρχει και παραγωγή; Τετρακόσιες χιλιάδες άτομα είναι οι ανεξάρτητοι παραγωγοί που ζουν από αυτά τα παιχνίδια, παγκοσμίως. Πώς;
Έστω ότι σχεδιάζεις, στον υπολογιστή σου, ένα όμορφο καπέλο ή ένα περίεργο σπαθί που αρέσει στους παίκτες. Η Valve σου δίνει την δυνατότητα να το πουλήσεις στους συμμετέχοντες στα παιχνίδια της σε τιμή που εσύ επιλέγεις και από την οποία η εταιρεία κρατά το ποσοστό της (όπως κάνει και η Apple με τα apps τα οποία αγοράζουμε από το iTunes, και τα οποία έχουν παραχθεί από ανεξάρτητους παραγωγούς). Δεδομένου του μηδενικού κόστους παραγωγής και διανομής (πέραν, βεβαίως, του κόστους ευκαιρίας του χρόνου που διέθεσαν για να σχεδιάσουν το εικονικό αυτό αντικείμενο), καλοί, ανεξάρτητοι σχεδιαστές έχουν πρόσβαση σε μια τεράστια αγορά από την οποία βγάζουν ένα αξιοσέβαστο εισόδημα.
Για να μην σας τα πολυλογώ, ο λόγος που με ενδιέφερε να συνεργαστώ με την Valve στην μελέτη αυτών των αυθόρμητα δημιουργηθέντων διεθνών οικονομιών ήταν διττός.
Πρώτον, η δυνατότητα έρευνας των οικονομικών σχέσεων εκατομυρίων ανθρώπων που μου προσέφερε ο Gabe μόνο στα όνειρά του μπορεί να φανταστεί ένας οικονομολόγος. Σκεφτείτε το εξής: Τα οικονομικά «δεδομένα», με τα οποία δουλεύουμε ως οικονομολόγοι, δεν είναι καθόλου... δεδομένα. Ποτέ δεν ξέρουμε τις τιμές που ισχύουν στην αγορά, αλλά αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε με δείκτες τιμών της στατιστικής αρχής που είναι και παλιοί (καθώς παίρνει χρόνο η δημιουργία τους) και ανακριβείς. Ποτέ δεν διαθέτουμε παρατηρήσεις πραγματικών συναλλαγών, αλλά πρέπει να φανταζόμαστε τις συναλλαγές που προέκυψαν μέσα από το πρίσμα απελπιστικά ατελών πληροφοριών σε κάποια βάση δεδομένων. Ακόμα και μεγέθη όπως η ανεργία και ο πληθωρισμός βασίζονται σε αυθαίρετες στατιστικές μεθόδους και περιέχουν μεγάλα σφάλματα (και, συχνά, πολιτικές παρεμβάσεις). Αντίθετα, για τις οικονομίες της Valve έχουμε επακριβή δεδομένα για κάθε συναλλαγή, για κάθε τιμή, και για κάθε ποσότητα, ανά πάσα στιγμή (από το 1996 μέχρι σήμερα). Για να το πω απλά: δεν χρειαζόμαστε στατιστικές μεθόδους (καθώς έχουμε όλα τα στοιχεία ως εάν να είμασταν παντογνώστες)! Να γιατί σας λέω για το «όνειρο του οικονομολόγου». Αν προσθέσετε και το γεγονός ότι μου δίνεται η δυνατότητα πειραματισμού (π.χ. να δοκιμάσω διαφορετικές τιμολογιακές πολιτικές σε διαφορετικά υποσύνολα του πληθυσμού των συμμετεχόντων - κάτι που κανείς οικονομολόγος δεν μπορεί να κάνει στην πραγματική οικονομία), καταλαβαίνετε το δέλεαρ.
Δεύτερον, επειδή η ίδια η Valve είναι δομημένη με τρόπο που αντικρούει όλες μας τις προκαταλήψεις για το τι σημαίνει και πως πρέπει να δομείται μια σύγχρονη, επιτυχημένη επιχείρηση υψηλής τεχνολογίας. Πρόκειται για εταιρεία χωρίς αφεντικά, χωρίς managers, με απόλυτη αυτονομία του κάθε ατόμου που εργάζεται σε αυτήν ή συνεργάζεται μαζί της (όπως τώρα εγώ), με ένα σύστημα διανομής της υπεραξίας της εταιρείας που βασίζεται στην αρχή ότι όλοι ψηφίζουν για τους μισθούς όλων. Επειδή έχω γράψει εκτενώς αλλού για την «αναρχοσυνδικαλιστική» οργάνωση της Valve (όρος του Gabe κι όχι δικός μου - βλ. εδώ), δεν θα εντρυφήσω εδώ. Απλά θα πω πως αποτελεί ένα ιδιαίτερα ελπιδοφόρο πείραμα για το πως μπορεί στο μέλλον η τεχνολογική εξέλιξη (α) να αποσυνδεθεί από την παραδοσιακή ιεαρχική οργάνωση μιας εταιρείας (με τρόπο που να συνδυάζει την οριζοντίως συμμετοχική διαχείριση με την υψηλή τεχνολογία και αποδοτικότητα), και (β) να οδηγήσει στον ριζοσπαστικό διαχωρισμό της καπιταλιστικής διασύνδεσης ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων επί των μέσων παραγωγής από το δικαίωμα κατακράτησης των κερδών. Μεγάλη συζήτηση αυτή που μπορεί να την συνεχίσουμε με άλλη ευκαιρία.
Την περίοδο από τον Μάρτιο μέχρι και τον Ιούνιο επέστρεψα στην Valve όπου βάλαμε μπροστά ένα ερευνητικό πρόγραμμα συστηματικής μελέτης των οικονομιών τους. (Ναι ήταν η περίοδος που κάποιοι διέδιδαν πως βρίσκομαι στην Αμερική δουλεύοντας για τον... George Soros, συνομωτικά εναντίον του εθνικού συμφέροντος!) Μέσα σε μερικές μέρες είχαμε τα πρώτα αποτελέσματα (βλ. εδώ) που ρίχνουν φως στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται οι τιμές και πως αυξομειώνονται οι ευκαιρίες για κερδοφόρες αγοραπωλησίες (arbitrage). Παράλληλα με την μελέτη αυτή, μου δόθηκε η ευκαιρία να «δω το μέλλον». Βλέπετε, η Valve έχει αρχίσει να εξελίσσει, πέραν του λογισμικού των παιχνιδιών, και μηχανήματα (hardware). Φοβούμενη την τάση της Microsoft και της Apple να απαιτούν όλο και μεγαλύτερα ποσοστά των εσόδων της (ώστε να επιτρέπουν στους χρήστες πρόσβαση στα παιχνίδα της Valve μέσα από τους υπολογιστές που τρέχουν το λογισμικό τους), η Valve άρχισε να πειραματίζεται με δικά της μηχανήματα που σου δίνουν την δυνατότητα να παίζεις τα παιχνίδια αυτά χωρίς υπολογιστή (επί του οποίου να έχει εξουσία η Microsoft ή η Apple). Επειδή έχω υπογράψει συμφωνητικό που με δεσμεύει να μην αποκαλύψω τις τεχνολογίες που είδα, δεν μπορώ να σας πω πολλά περισσότερα. Απλά, θα πω ότι πραγματικά είδα το μέλλον. (Δεν είναι λίγο να βλέπεις έναν εικονικό αλλά ρεαλιστικότατο εξωγήινο να στέκεται δίπλα σε έναν πραγματικό άνθρωπο στο ίδιο δωμάτιο με σένα, να περπατά γύρω-γύρω στο δωμάτιο και να σου κλείνει το μάτι. Κι όλα αυτά χωρίς οθόνη, προβολή ή κάποιον υπολογιστή έστω δίπλα σου...)
Κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησε η σχέση μας με τον Gabe. Πρόσφατα συμφωνήσαμε να πάμε την συνεργασία μας ένα βήμα πιο πέρα. Εκείνος στο Seattle, εγώ στο Austin του Texas (όπου διδάσκω στο Πανεπιστήμιο), βάζουμε μπροστά ένα μακροπρόθεσμο πλαίσιο μελέτης που υπερβαίνει τα βιντεοπαιχνίδια (τα οποία εξακολουθούν να μη με ενδιαφέρουν καθόλου). Πέραν της μελέτης των εικονικών οικονομιών, σκοπός μας είναι η εκπόνηση μελετών για την μελλοντική δομή των μεγάλων επιχειρήσεων (και τον αντίκτυπο που θα έχει στην εξουσία τους επί των καταναλωτών, αλλά  και των εργαζόμενων σε αυτές, η νέα τεχνολογία τρισδιάστατων εκτυπώσεων, το λεγόμενο 3D printing), για το είδος των υπερεθνικών θεσμών που πρέπει να αναπτυχθούν ώστε να ρυθμίζονται αυτές οι νέες (εξ ορισμού) παγκοσμιοποιημένες εικονικές αγορές (π.χ. ποιος και πως θα φορολογεί τα εισοδήματα των συμμετεχόντων σε αυτές, πως θα ρυθμίζεται η αγορά εργασίας), τον αντίκτυπο που έχουν όλα αυτά στο νομισματικό σύστημα, στους δημοκρατικούς θεσμούς, στην δικαιοσύνη, στις παραδοσιακές επιχειρήσεις, αλλά και στην εξουσία των τραπεζών επί των κοινωνιών (την οποία έχω ονομάσει, όπως κάποιοι ήδη θυμάστε, καθεστώς Πτωχοτραπεζοκρατίας).
Κλείνω επιστρέφοντας στον «τόπο του εγκλήματος». Στην Κρίση μας. Αυτό το περίεργο email, που δεν θα είχε σταλεί χωρίς την Κρίση του Ευρώ, μου κατέδειξε μια μεγάλη διαφορά μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής. Στην Ευρώπη, η Κρίση είναι κάτι το δυσάρεστο, ένα αδιέξοδο από το οποίο οι έχοντες την εξουσία προσπαθούν να αποστρέψουν τα μάτια ελπίζοντας ότι αν το αγνοήσουν θα περάσει. Η Ελλάδα, ιδίως, αποτελεί για τους ευρωπαίους ένα αγκάθι, που πολύ θα ήθελαν να διώξουν από την ζωή τους. Αντίθετα, στην Αμερική υπάρχουν άνθρωποι στην κόψη του ξυραφιού των νέων τεχνολογιών (και δεν αναφέρομαι μόνο στον Gabe) που κοιτάνε την Κρίση της ηπείρου μας και διακρίνουν ιδέες χρήσιμες στον δικό τους αγώνα να δημιουργήσουν, ιδέες που βοηθούν στο να διανοηθούν τον μελλοντικό κόσμο που θα κατοικήσουν τα παιδιά τους.
Τους τελευταίους μήνες στο Seattle, μου δόθηκε η ευκαιρία να συνομιλήσω με στελέχη των μεγαλύτερων αμερικανικών εταιρειών της λεγόμενης νέας οικονομίας (Google, Intel, Microsoft, Boeing). Όλοι τους, χωρίς εξαίρεση, ακούγοντας ότι είμαι Έλληνας, αρπάζουν την ευκαιρία να δηλώσουν την αλληλεγγύη τους στην χώρα μας και να τοποθετηθούν για «τα δικά μας» λέγοντας πως δεν μπορούν να πιστέψουν την ηλιθιότητα με την οποία αντιδρά η Ευρώπη στην Κρίση της. Ένας μάλιστα προσέθεσε και το εξής: «Η αντιμετώπιση της Ελλάδας από το Βερολίνο και την Φραγκφούρτη μου θυμίζει την μεταχείριση του Rodney King από την αστυνομία του Los Angeles. Ή τον τρόπο που η Cathy Bates πειθάρχισε τον James Caan στην ταινία Misery.» (Αν αντέχετε, δείτε αυτό το video clip). Έχει σημασία ότι τα λόγια αυτά δεν τα είπε κάποιος διαδηλωτής του Occupy Wall Street, αλλά υψηλότατο στέλεχος επιχείρησης που οι ευρωπαίοι ηγέτες θεωρούν σπουδαία και παράδειγμα προς μίμηση. Μακάρι να μοιράζονταν και την οπτική του...